ماسه ها فراموش کارترین رفیقان راهند...پا به پایت می آیند...آنقدر که گاهی...سماجتشان در همراهی حوصله ات را سر می برد...اما کافی است تا اندکی باد بوزد یا خرده موجی برخیزد...تا برای همیشه از حافظه ی ضعیفشان رد پایت پاک شود...ما از نسل ماسه نیستیم...از نسل صدف هاییم...صدف هایی که به پاس اقامتی یک روزه تا دنیا دنیاست...صدای دریارا برای هر گوش شنوایی زمزمه می کنند...خوش اومدی...نظر یادت نره...!